Επέτειος 53 χρόνων από τη φοιτητική εξέγερση του Νοέμβρη του ‘73

 

Ένωση Συλλόγων Γονέων & Κηδεμόνων 3ης Δ.Κ. Αθήνας

Σφηττίων 1 &Κειριαδών, Κάτω Πετράλωνα

 

Επέτειος 53 χρόνων από τη φοιτητική εξέγερση του Νοέμβρη του ‘73

Στις 14 Νοεμβρίου του 1973 και παρά τον φόβο και τη σιωπή που είχαν προηγηθεί, στην Αθήνα ακούστηκαν εκκωφαντικά συνθήματα! Συνθήματα όπως «Κάτω ο φασισμός», «Δημοκρατία», «Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία», «Επανάσταση Λαέ», «Έξω οι ΗΠΑ - ΄Εξω το ΝΑΤΟ». Φοιτητές, μαθητές και εργαζόμενοι, είχαν γεμίσει το Πολυτεχνείο και τους γύρω δρόμους. Τα ξημερώματα της 17ης Νοέμβρη το άρμα μάχης εισβάλει στο Πολυτεχνείο. Η εξέγερση φάνηκε σαν να νικήθηκε… Όμως ο φόβος είχε αλλάξει στρατόπεδο.

Ύστερα από 53 χρόνια φαίνεται σαν να μην έχουν αλλάξει πολλά. Οι πολεμικές συγκρούσεις είναι πραγματικότητα σε πολλά μέρη του κόσμου και η γενίκευση του πολέμου δεν είναι μακριά. Οι «διαφορετικοί» και οι «ξένοι» προπηλακίζονται ή δολοφονούνται στη μέση του δρόμου ή έξω από τα σχολεία τους, ενώ παράλληλα αυξάνεται η δυναμική των φασιστικών και ρατσιστικών απόψεων κυρίως στη νεολαία. Η κυρίαρχη πολιτική και το κεφάλαιο μεταθέτουν την ευθύνη τους σε πρόσφυγες και μετανάστες, ακόμα και παιδιά, που πνίγονται στη Μεσόγειο και βρίσκονται κυνηγημένοι σε κάθε σύνορο. Η νεολαία έχει να αντιμετωπίσει ένα δυσοίωνο μέλλον και έτσι βρίσκεται χώρος για να πλασαριστούν σαθρά πρότυπα. Τα αυξημένα φαινόμενα σεξουαλικής και φυλετικής βίας, όπως και οι γυναικοκτονίες πολλές φορές συνδέονται με σεξιστικά πρότυπα. Η καθημερινότητα της εργασιακής ανασφάλειας, των χαμηλών μισθών και των εργατικών ατυχημάτων από τη μία και του μαύρου χρήματος από την άλλη ανοίγει τον δρόμο για ατομικές διεξόδους σε ένα παράλληλο σύμπαν που απευθύνεται στους νέους. Παρόλο που πολλές φορές παρουσιάζεται ως «αντισυστημικό», είναι σάπιο και ξεπερασμένο και οτιδήποτε συλλογικό δεν έχει θέση σε αυτό. Φυσικά το παράδειγμα είναι κατά βάση συστημικό, η κυρίαρχη πολιτική και η διεθνής κοινότητα έχουν ήδη διαπαιδαγωγήσει παρακολουθώντας σιωπηρά τόσα εγκλήματα, όπως αυτό της εξόντωσης και εκδίωξης των Παλαιστίνιων από τη γη τους ή ακόμα της καταστροφής του περιβάλλοντος.

Και όμως ο φόβος μπορεί να αλλάξει στρατόπεδο. Οι μεγάλες κινητοποιήσεις στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο το αποδεικνύουν. Το αντιδικτατορικό κίνημα δείχνει με το παράδειγμά του το δρόμο που και σήμερα πρέπει να ακολουθήσουμε. Η κυβέρνηση και οι πρυτανικές αρχές αυτό φοβούνται και γι΄αυτό προσπαθούν να εφαρμόσουν τους περιορισμούς, χωρικούς και χρονικούς, στην πρόσβαση στον χώρο του ΕΜΠ, με τελικό στόχο να καταλήξει ο τριήμερος εορτασμός, από αγωνιστικός και επίκαιρος σε μία άνευρη, αποστειρωμένη και εθιμοτυπική κατάθεση στεφάνων. Δεν θα το επιτρέψουμε. Η προκλητική απόφαση της πρυτανείας και οι απαγορεύσεις της θα σπάσουν στην πράξη.

Απαιτούμε σύγχρονη, δημόσια, δωρεάν, συμπεριληπτική παιδεία που θα μορφώνει το κάθε παιδί και θα πλάθει ανθρώπους με δημοκρατικές ευαισθησίες, παρακαταθήκη για το μέλλον, παιδιά που θα μάθουν να δρουν με Αλληλεγγύη, να αντιστέκονται σε κάθε μορφή φασισμού, να αγωνίζονται για την Ειρήνη και το Δίκαιο!

Κάτω ο φασισμός!

Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία!

Το Δ.Σ. της Ένωσης Γονέων της 3ης Δημοτικής Κοινότητας Αθήνας